Ik werd getriggerd door een opmerking op facebook. ‘Ik kan geen borstvoeding geven’. Het raakte mij enorm dat deze jonge moeder dat zo zei. Ik ga proberen het uit te leggen.
Zoogdieren
Wij mensen zijn zoogdieren. Wikipedia zegt: Zoogdieren (Mammalia) vormen een klasse van warmbloedige, meestal levendbarende chordadieren die hun jongen zogen met moedermelk. Het is een fysiologisch proces. Na de geboorte van de placenta gaat de hypofyse veel prolactine afscheiden en als gevolg daarvan gaan de melkklieren in de borsten melk maken.
Al in de zwangerschap gaan de borsten colostrum aanmaken, zodat die direct na de geboorte van het jong beschikbaar is. De baby heeft een heel aantal aangeboren reflexen. Direct na de geboorte, als de baby bij mama op de blote borst ligt, kan de baby zelf de borst vinden, ernaar toe kruipen en zichzelf aanleggen. Maar waar gaat het dan mis? Wij mensen zijn de enige zoogdiersoort die lijden aan ‘falende lactatie’.
Evolutionair gezien een hele slechte zaak. Wij hebben het zogen van onze jongen nodig om onze jongen gezond groot te brengen en de soort in stand te houden. Zonder onze borsten was onze soort al lang en breed uitgestorven. Ons grootste probleem is niet dat wij geen melk kunnen maken, maar dat onze hersenen te groot zijn. Wij mensen willen alles beredeneren. Sinds de industriële revolutie zijn we gaandeweg het contact met onze intuïtie kwijt geraakt. We hebben last van allerlei overgeleverde overtuigingen die ons in het moederschap enorm in de weg staan.
Alle vrouwen maken melk
Alle vrouwen maken melk. De een wat meer, de ander wat minder. In de meeste gevallen is het genoeg. De ene moeder zal haar kind wat vaker (moeten) voeden dan de ander. Na een borstoperatie (verkleining, amputatie) of ernstig borsttrauma kan het zijn dat er geen (of onvoldoende) melkklierweefsel meer aanwezig is en dat er geen of onvoldoende melk aangemaakt wordt.
Keuzes maken
Soms kiezen vrouwen er toch voor om niet te starten met borstvoeding geven. Soms stoppen vrouwen na verloop van tijd met borstvoeding geven. Er zijn situaties waarbij je je af kunt vragen of het verstandig is om borstvoeding te geven. HIV is een ziekte waarvan we vermoeden dat het overdraagbaar is via de moedermelk. De algemeen geldende richtlijnen geven aan dat het beter is om geen borstvoeding te geven. Maar de moeder heeft altijd zelf de keuze. In het geval van medicatie is er ook die keuze. Moedermelk met een vleugje maternale medicatie verdient vaak de voorkeur boven geen moedermelk. De moeder kiest zelf wat ze doet. Maar laten we dat dan ook vooral zo benoemen. Er is altijd een keuze! Ik vel geen oordeel over de keuzes die moeders maken. Ik hoop dat ze hulp zoeken op het moment dat ze zich gedwongen voelen om die keuze te maken. Uiteindelijk willen toch alle vrouwen hun kind zelf voeden?
Niet leuk?
Als we blijven zeggen dat borstvoeding geven niet kan, of dat het niet lukt, dan houden we met zijn allen de mythe in stand dat borstvoeding geven een opgave is. Dat je geluk moet hebben om te slagen in het geven van borstvoeding. Dat je een held bent als het jou wel lukt om zes maanden of langer borstvoeding te geven. Daarmee halen we alle vrouwen uit hun kracht. Want wij vrouwen hebben de power om een kind in en van ons lichaam te laten groeien. I make milk! What is your super power?