Het is nacht. Je hebt me nodig. Wakker geschrokken, door een nare droom, begin je heel hard te huilen. Alarm!! Van nul tot honderd in min drie seconden, zo snel sta ik bij je bed. Ik pak je op en wieg je in mijn armen. We strijken neer en tevreden nestel je je voor een lekker slokkie. Met een volle, warme buik met mamamelk doezel je daarna al snel weer weg in je bedje.
Het is ochtend. Je hebt me nodig. Tijd om op te staan. Mama wordt geroepen: ontbijten! Je vleit je behaaglijk tegen me aan en vult je buikje met mamamelk, de witste motor. Daarna race je bij me weg om te spelen, eerste halte is het verkeerskleed. Al snel stuift de trein over de weg.
Het is koffietijd. Je hebt me nodig. Even wat bij mama drinken om daarna weer door te kunnen gaan. De accu wordt opgeladen en weg ben je weer.
Het is middag. Je hebt me nodig. Slapietijd. Na de lunch verrijk je je met het heerlijkste slaapmutsje: mamamelk. Met een liefdevolle, gelukkige blik in je ogen lig je te drinken. En langzaam doezelen we alvast een beetje weg. Na een verkwikkend slaapje tank je bij mij weer bij voor een actieve middag.
Het is theetijd. Je hebt me nodig. Ik hoor ‘kò kò’. Je vraagt om een slokkie. Je knikt uitbundig. Als je genoeg hebt gehad, zeg je ‘mmmmmm’ en je maakt het lekkergebaar met je linkerhandje. Je krijgt een dikke kus van me en spelen maar.
Het is avond. Je hebt me nodig. Komt tijdens het bedtijdritueel pas echt tot rust aan de borst. Ik voel de activiteit uit je wegstromen en de rust kan z’n intrede doen. Je zachte lijfje tegen het mijne. Ik hou je innig vast. Alvast welterusten voor straks en als je me vannacht nodig hebt, dan ben ik er voor je. Zo niet, dan zien we elkaar morgenochtend weer. Slaap lekker, lieve schat.
-
\t
- Geschreven door Antonieke