Graag wil ik mijn ervaring delen over hoe het is om een drukke en uitdagende baan te combineren met borstvoeding. Ik ben namelijk aan een nieuwe baan als vestigingsmanager in de kinderopvang begonnen toen mijn zoontje negen weken was en werk 36 uur per week in vier dagen en gaf hem tot zes maanden volledig borstvoeding. Vanaf toen is zijn menu uitgebreid met stukjes meloen, avocado, tomaat en broccoli en krijgt hij daarnaast niets anders dan moedermelk. Jason is inmiddels 8,5 maand!
Door mijn werk in de kinderopvang zie ik hoe weinig vrouwen borstvoeding blijven geven als zij weer gaan werken. Ook krijg ik vaak de reactie dat mensen het ‘knap’ vinden dat ik het ‘volhoud’ en dat ik vast moe moet zijn door het geven van borstvoeding. Mijn ervaring is juist dat het geven van borstvoeding makkelijk is, me energie geeft, en zo veel meer biedt dan alleen voeding. We kunnen echt even re-connecten als ik thuis kom en de tijd die we overdag niet samen waren weer inhalen.
Borstvoeding geven was voor mij een bewuste keuze. Om mij heen hoorde ik moeders vaak zeggen dat ze borstvoeding wilden geven ‘als het zou lukken’. Uit een soort sociaal gewenste bescheidenheid zei ik ook dat ik voor borstvoeding ging ‘als het zou lukken’, maar diep van binnen had ik er alle vertrouwen in. Daarnaast lagen er twee visitekaartjes van lactatiekundigen op mijn nachtkastje, dat zou wel goedkomen.
Jason is geboren in februari 2012, een kerngezonde jongen die vanaf het eerste uur genoot van mama’s borst en dat tot op de dag van vandaag is blijven doen. Mama ook trouwens (dat genieten dan). Wat stuwing op de derde dag, verder hebben we geen problemen ervaren. Ik nam de tijd voor de voedingen, we waren er relaxed onder en genoten vooral. Vier weken na de bevalling ben ik gaan solliciteren op een nieuwe baan en vanaf dat moment zijn we ook gaan oefenen met kolven en melk geven uit een flesje. Jason snapte dit meteen en hij leek het ook wel gezellig te vinden om melk van papa te krijgen! Papa vond het in elk geval heerlijk om te doen. Door de sollicitatiegesprekken was ik al af en toe een dag(deel) van huis, zo konden we allemaal wennen aan het van elkaar gescheiden zijn, het kolven en drinken (geven) uit de fles.
Inmiddels hadden we ook besloten om Jason niet naar een kinderdagverblijf te brengen, maar te kiezen voor een gastouder aan huis. Onze buurvrouw die we al goed kenden, heeft zich opgeleid tot gastouder en zou voor hem gaan zorgen. Jason was nog klein toen ik ging werken, maar toch verliep alles soepel. Doordat we al geoefend hadden met af en toe niet bij elkaar zijn en drinken uit de fles, en ook al hadden geoefend met de oppas, kon ik mij vanaf dag één richten op mijn werk en had ik eigenlijk weinig moeite om m’n kleintje thuis te laten.
In mijn verlofperiode heb ik regelmatig gekolfd om een voorraadje op te bouwen. Omdat ik werkdagen van negen uur maak en reistijd heb, kolf ik drie keer per dag. Gelukkig krijg ik hier alle vrijheid in van mijn werkgever. Wat het ook makkelijk maakt, is dat ik flexibiliteit krijg in mijn werktijden en ik kan zelf mijn afspraken inplannen. Hierdoor kan ik mijn kolftijden zelf inplannen. Ik moet er wel eerlijk bij zeggen dat ik mezelf er soms echt toe moet zetten. Nog één mailtje en dan ga ik. Dan gaat de telefoon, er komt een iemand nog iets vragen en dan je een uur verder. Ik moet dus echt goed in de gaten houden dat ik elke drie uur ga kolven. Maar los daarvan gaat het prima.
In juli had ik twee weken vrij. Eén week ben ik met Jason op vakantie geweest naar Bulgarije. Hij was op de dag van vertrek precies vijf maanden. Het was daar ruim 35 graden en hij dronk dan ook lekker vaak. Heerlijk om weer even een week helemaal bij elkaar te zijn. Terug in Nederland had ik nog een weekje vrij. Mijn productie was door de vakantieweek enorm geworden. Hier heb ik dankbaar gebruik van gemaakt door elke dag twee keer te kolven naast de voedingen. De voorraad, die voor mijn vakantie nog slechts één bekertje van 180ml was, heb ik kunnen aanvullen tot ruim twee liter!
Afgelopen september ben ik door persoonlijke omstandigheden 3,5 week thuis geweest. Deze periode heb ik Jason alleen maar live gevoed en niet gekolfd. Toen ik weer ging werken, weigerde hij ineens de fles. We hebben van alles geprobeerd, maar zodra hij merkt dat er melk in zit, hoeft ‘ie het niet. Hij eet nu overdag wat meer vaste voeding en haalt alles dan in als ik thuis kom, en ’s nachts is hij meer gaand drinken. Ik kolf nog wel twee á drie keer overdag en houd daar dus veel van over. Sinds een aantal maanden kolf ik voor de moedermelkbank van de VU. Sinds Jason de fles is gaan weigeren, kolf ik dus gigantisch veel voor het onderzoek van de VU, soms bijna twee liter per week!
Regelmatig krijg ik de vraag hoe ik de combinatie van een drukke baan met de zorg voor een baby aanpak en veel mensen vinden het ‘knap’ dat ik de borstvoeding zo lang volhoud. Ook heb ik al een paar keer gehoord dat ik ‘best mag stoppen’ met borstvoeding; na drie maanden heb je tenslotte wel de belangrijkste antistoffen meegegeven. Dit gaat voor mij volledig voorbij aan de reden waarom ik borstvoeding geef. Het is namelijk de beste voedingsbron voor mijn baby, maar het draagt ook bij aan een veilige hechting tussen mij als (werkende) moeder en m’n kind. We hebben veel lichamelijk contact, delen intieme momenten. Als hij naast me ligt en met een wijd open mond schaterlachend naar me toe rolt om te komen drinken, ben ik de gelukkigste moeder op aarde. De tevreden blik waarmee hij na het drinken loslaat en met z’n wang op m’n borst in slaap valt, is onbeschrijflijk mooi.
Om toch antwoord te geven op de vraag hoe ik de combi werk en gezin ‘volhoud’, kan ik zeggen dat voor mij het geven van borstvoeding, samen slapen en dragen van groot belang is. Ik geloof dat het fysieke contact dat we hierdoor dag en nacht hebben, onmisbaar is voor een veilige hechting en dat we het daardoor aankunnen om vier dagen van elkaar gescheiden te zijn. Als ik thuis ben, zit Jason vaak in de drager op mijn rug op of buik, mijn vriend zit altijd te studeren met Jason op zijn schoot of buik/rug en ook de oppas draagt hem veel. ’s Nachts slapen we met z’n drieën in bed, lekker tegen elkaar aan. Ik krijg vaak de vraag (zelfs bij het consultatiebureau!) of ‘Jason al doorslaapt’.
Nee, Jason slaapt niet door en daar ben ik blij om! Hij drinkt nog meerdere keren per nacht, zo vaak als hij wil. We worden hier beide nauwelijks wakker van; ik kan je ’s ochtends niet vertellen hoe vaak en hoe laat hij gedronken heeft. Alleen dat er een tevreden mannetje naast me ligt te slapen die naar me toe rolt en z’n armpjes naar me uitstrekt als ik te ver bij hem vandaan ga liggen. Hij groeit er goed van; hij weegt al ruim tien kilo terwijl acht maanden is. Nog nooit ziek geweest en is met vier weken gaan lachen en daar niet meer mee opgehouden!
Uiteindelijk maakt iedereen zijn eigen keuzes, ook in of je wel of niet doorgaat met de borstvoeding als je gaat werken. Ik hoop dat ik in elk geval wat inspiratie heb kunnen geven door te vertellen hoe het bij ons gaat en dat het voor mij prima werkt om zowel een uitdagende baan te hebben als een liefhebbende moeder te zijn. Borstvoeding wordt nogal eens neergezet als iets ingewikkelds wat veel tijd kost. Voor mij is het juist iets dat alles veel makkelijker maakt en waardoor ik zo veel intenser van mijn kindje kan genieten!
Anouk