Aardbeienvlek
Helaas kwam er geen einde aan onze zorgen toen de borstvoeding geslaagd was. Bij de huisarts hadden we een zalfje gekregen tegen de rode uitslag op Maxime’s onderlip, maar het werd niet beter. Integendeel, de plek werd steeds groter, haar lip begon licht te zwellen en op haar kin kwamen ook verschillende vlekjes te zitten. De cb-arts concludeerde een aardbeienvlek. Omdat ik niet wist wat dit precies inhield ben ik informatie gaan zoeken op het internet. Ik ben hier erg van geschrokken; de foto’s die ik hier zag, waren van kinderen met ernstige gezichtsvergroeiingen. Aangezien een hemangioom tot zes maanden kan groeien, heb ik aan de huisarts een doorverwijzing gevraagd naar een team van specialisten in het Sophia kinderziekenhuis. De huisarts vond het niet nodig, uiteindelijk gaat 90% van de hemangiomen voor het tiende jaar vanzelf weg.
Maar ik was er nog niet gerust op, het gezichtje van ons mooie meisje werd met de week meer gevlekt en ik wilde niet werkloos toezien dat het bleef groeien. Gelukkig kregen we via de kinderarts in het Ikazia, waar we op controle moesten voor de heupjes van Maxime (een standaardcontrole voor kinderen die in stuit geboren worden), wel een verwijzing naar het Sophia, waar we een paar weken later naar toe moesten.
In de tussentijd heb ik via het forum voor hemangiomen en contactgenoten, contact gezocht met verschillende ziekenhuizen waar studies gedaan worden naar hemangiomen. De behandelingen zijn vrij ingrijpend, dus we hebben besloten nog even af te wachten voordat we hiertoe over gaan. Daarnaast waren we ook benieuwd naar wat de artsen in het Sophia te vertellen hebben.
Inmiddels weten we gelukkig dat de groei van het hemangioom, zoals het er nu naar uit ziet, gestopt is en zal het een kwestie van tijd zijn om het te laten verdwijnen.
Al met al… we hebben een enerverende tijd achter de rug. Gelukkig gaat het met onze dochter verder goed en is ze gezond. De reden dat ik mijn verhaal op papier heb gezet, is dat ik denk dat ik er wellicht andere moeders mee kan helpen. Ik heb puur mijn intuïtie gevolgd en achteraf blijkt dit een goede keuze te zijn geweest, zowel voor de bevalling als voor het slagen van de borstvoeding. Er wordt tegenwoordig heel snel gekozen voor een keizersnee, met alle gevolgen van dien en ook bij het geven van borstvoeding loop je tegen allerlei problemen op. Mijn ervaring is dat je het alleen redt door zelf goede, professionele hulp te zoeken vaak buiten de reguliere weg om! Alleen door naar mijn gevoel te luisteren, gebruik te maken van het internet en de hulp van de lieve mensen om ons heen, zijn we zover gekomen.
Het was niet altijd makkelijk, maar ik ben heel blij dat het allemaal zo gelopen is. En ik had het zeker niet kunnen doen zonder de steun van mijn man en Carla (mijn yogalerares) en de professionele hulp. Inmiddels krijgt Maxime nu al drie maanden borstvoeding en ik ben van plan dit zo lang mogelijk te blijven doen.
- Geschreven door Sandra, moeder van Maxime