Al in de baarmoeder zuigen sommige kinderen op hun duim. Dit wekt de indruk dat het zuigen op een duim of speen de natuurlijke manier is om in de zuigbehoefte van kinderen te voorzien. Volgens cultureel antropologe, Katherine Dettwyler, is dit niet juist. Zij redeneert dat kinderen alleen naar vingers en dergelijke grijpen als de borst niet voorhanden is. Zodra een kind geboren is, dient de zuigreflex zich te richten op de borst. Hierdoor krijgt het kind voedsel en afweerstoffen binnen en wordt door het zuigen de hartslag en bloeddruk van het kind verlaagd.
Gedurende haar drie jaar durend onderzoek naar moeder-kind interacties, vond zij geen enkel kind dat op zijn duim of vinger zoog. Ook in andere onderzoeken in de culturen van de Navajo, Papua Nieuw Guinea, Ecuador, Peruaanse Andes, Mexico, Nepal, India, Tanzania, Botswana en Zuid Afrika is het fenomeen duimzuigen nooit gerapporteerd. En ter vergelijking: ook mensapen zuigen niet op hun duim, behalve de dieren die in een dierentuin door mensen zijn groot gebracht.
Nabijheid van moeder
Een groot verschil tussen de genoemde culturen en onze westerse cultuur is dat moeder en kind in elkaars nabijheid zijn. Daar waar kinderen regelmatig op afstand van de moeder verblijven, is duimzuigen of zuigen aan een fopspeen een veel gezien fenomeen. In de culturen waar kinderen nog veelal door de moeder gedragen worden en de borst dus te allen tijde beschikbaar is, voorziet het kind in zijn zuigbehoefte aan de borst.
Meer dan voeding
De samenstelling van moedermelk is zodanig, dat meerdere voedingsmomenten per dag noodzakelijk zijn. Maar zoals eerder genoemd, hebben kinderen ook vaak ‘alleen’ zuigbehoefte. Er komt dan wellicht geen voeding binnen, maar het is wel degelijk de behoefte van het kind om te zuigen (aan de borst). Borstvoeding is dan ook meer dan alleen een manier om in voedingsbehoefte te voorzien.
Een kind kan behoefte hebben aan het drinken aan de borst omdat het buikpijn heeft (darmflora uit balans) en de melk nodig heeft om de darmflora te laten aanpassen. Of het heeft behoefte aan antistoffen omdat hij is blootgesteld aan een ziekteverwekker, zelfs nog voordat de moeder enig symptoom van ziekte heeft waargenomen. Of het heeft andere fysiologische problemen waardoor het simpelweg behoefte heeft aan rust. Het zich voeden aan de borst helpt dan de hartslag en bloeddruk te verlagen. Borstvoeding biedt ook veiligheid en vertrouwen. En het helpt de moeder om haar vruchtbaarheid te reguleren. De relatie tussen de (borstvoedende) moeder en haar kind is daarom complex en zeer betekenisvol en bestaat uit (veel) meer dan het leveren van voeding.
Conclusie
Op basis van intercultureel onderzoek en onderzoek naar de samenstelling van moedermelk kan worden geconcludeerd dat het het meest natuurlijk is om het kind te allen tijde door middel van de borst te laten voorzien in zijn zuig- of voedingsbehoefte.
Bronnen
- Katherine Dettwyler: Is duimzuigen normaal?, zoals bewerkt en vertaald door borstvoeding.com, 2001
- Katherine Dettwyler: Niet nutritief zuigen, zoals bewerkt en vertaald door borstvoeding.com, 2001
- Katherine Dettwyler: De voedingsfrequentie bij andere soorten, zoals bewerkt en vertaald door borstvoeding.com, 2001
Lees ook
- Wiegedood en borstvoeding
- De natuurlijke speenleeftijd
- Samenstelling van moedermelk en voedingsfrequentie
- Doorslapen en borstvoeding