Mijn zwangerschap ging van een leien dakje. Omdat ik vorig jaar op vakantie was geweest naar Curaçao moest ik worden getest op het Zika-virus. In het ziekenhuis werd bloed afgenomen en er werden groei echo’s gemaakt. Dankzij deze extra controles kwam men erachter dat de groeicurve begon af te vlakken. De specialisten besloten dat ik in week 38 ingeleid moest worden. Dit was niet hoe ik het mij had voorgesteld. Vrijdagochtend naar het ziekenhuis waar alles werd voorbereid en zaterdagavond werd onze dochter Katie van slechts 2500 gram geboren. Ze was vel over been.
Binnen een uur kwam ze drinken. Er werd aangeraden om vanwege haar lage gewicht, haar bij te voeden met kunstmelk zodat ze niet te veel zou afvallen de komende dagen. De eerste twee weken heb ik dag en nacht om de drie uur moeten voeden, daarna kolven en extra bijvoeding gemengd met moedermelk gegeven.
Nu vraag ik mij af hoe ik dat allemaal heb gedaan. Na een week stond ik op het punt om te stoppen met de borstvoeding, ik was er helemaal klaar mee! Mijn tepels waren helemaal kapot en ik had ontzettend last van de hechtingen die aan het trekken waren. Zitten kon ik nauwelijks, zelfs liggend voeden was niet prettig. Gelukkig heeft mijn lieve partner mij ondersteund en hij zei dat ik toch echt door moest zetten en dat ik het kon!
Onze dame groeide goed, maar helaas kreeg zei met twee maanden koorts en moest ze in het ziekenhuis worden opgenomen. Ze bleek een virale hersenvliesontsteking te hebben. Ondanks de angsten die wij hebben moeten doorstaan, ben ik haar dag en nacht blijven voeden.
Na zes dagen kon ze gelukkig naar huis toe.
Voordat ik weer aan het werk ging nog even een weekendje Texel. In de ochtend was mijn rechterborst al enigszins pijnlijk tijdens het voeden. Dit werd helaas steeds erger, aan het eind van de middag werd de pijn ondragelijk en ben ik naar de huisarts gegaan. Ik had inmiddels koorts en een beste borstontsteking. Ik had hier al mensen over gehoord, hoe vervelend dit kan zijn. Maar inderdaad wat deed dit zeer. Gelukkig was de pijn snel over na een antibiotica kuur. *
Al met al was het niet altijd makkelijk, maar ik ben heel trots dat ik al zo lang borstvoeding geef aan onze dochter, ik had mij voorgenomen om haar zes maanden aan de borst te voeden.
Volgende week wordt onze dochter 1 jaar en ik ben nog niet van plan om te stoppen.
*NB: Lees hier wat je moet doen bij een opkomende borstontsteking
- Reageren? Dat kan op de Facebookpagina van Kenniscentrum Borstvoeding
- Heb jij ook een belangrijk verhaal? Kijk hier en schrijf ons jouw verhaal!
- Bereid je voor op borstvoeding en lees hier alles over borstvoeding.