Nu Marijn het na zeventien maanden wel genoeg vindt, rest mij niks meer dan bedanken. Bedankt lijf. Bedankt dat je twee keer negen maanden lang onze kinderen hebt gedragen. Bedankt dat je twee bevallingen zonder al te veel kleerscheuren hebt doorstaan.
Bedankt borsten dat jullie in totaal 25 maanden lang onze kinderen hebben voorzien van het meest kostbare en de beste melk die er te krijgen is. Het was niet altijd even gemakkelijk; bloedende tepels na de geboorte van Esmee, de stuwing, het vele kolven, de lange periode van nachtvoedingen bij Marijn. Maar wat was het mooi! Eerst het kleine baby’tje, compleet afhankelijk van mijn melk. En wat een kick toen beide kinderen de eerste maanden een kilo per maand groeiden op mijn melk. Wat fijn dat ze nooit hoefden te wachten, dat we nooit stress hadden over te veel of juist te weinig voeding en nooit iets mee hoefden te nemen (afgezien van de zoogkompressen).


Bedankt Stefan voor je website vol waardevolle informatie. Ik heb er heel veel aan gehad. De mooie verhalen, de informatie over bijvoeding, welke medicijnen ik wel of niet kon gebruiken of gewoon voor inspiratie.
Bedankt moeders voor het delen van jullie verhalen en foto’s. Ze gaven me vaak de moed om door te gaan.
Bedankt Gonneke van Eurolac voor je inspirerende columns. Ik heb ze gretig gelezen en ontzettend veel geleerd over hoe borstvoeding werkt en wat ‘normaal’ is voor baby’s.

Afscheid nemen doet bij pijn. De babytijd is nu voorbij en komt nooit meer terug. Nooit meer een kindje aan de borst. Dat is een heel, heel raar idee, maar het is goed zo!
Thea Metz @theametz