‘Hoe lang ga je er eigenlijk nog mee door…?’ Deze vraag krijg ik de laatste tijd regelmatig te horen. En eerlijk, ik weet het antwoord gewoon niet! Renske is nu een jaar en twee weken en nooit gedacht van mijzelf dat ik al zover zou komen. In mijn zwangerschap dacht ik gewoon, ik ga borstvoeding geven want dat is de natuur, dus als dat lukt perfect. Redelijk naïef met weinig voorkennis zijn we aan het borstvoedingsavontuur begonnen. Ik wist alleen dat Renske zo snel mogelijk na geboorte zou moeten worden aangekoppeld dus dat gaf ik netjes door in het ziekenhuis maar verder had ik er weinig over nagedacht. Het was onze eerste dus alles was nieuw, bijzonder en we lieten het over ons heen komen.
Renske hapte gelukkig goed en de borstvoeding ging redelijk goed, in het begin moesten we haar iets bijvoeden maar daarna liep het als een trein. Borstvoeding op verzoek, hoewel ik soms zelf helemaal er doorheen zat, heb ik het lekker volgehouden. Niets geen schema’s… niets geen vaste tijden… gewoon de natuur zijn gang laten gaan. Mijn meisje laten drinken wanneer ze zin had en dat zelfs zes maanden exclusief! De eerste mijlpaal was gehaald. Ons meissie ging deels via Rapley heerlijk eten en kreeg daarnaast de borst. Dit ging eigenlijk zo goed dat we dachten we gaan nog even door, acht maanden, negen maanden, een jaar…
Renske smult heerlijk, ze eet alles, drinkt vol overgave water en daarnaast lekker borstvoeding in de ochtend, de avond en voor het slapen gaan overdag en soms gewoon effe een slokkie tussendoor.
Nog steeds kraait ze van plezier als ik mijn trui optrek voor een slokkie. En als ik dan dat kleine lijfje aan mijn borst in mijn armen houd, dan weet ik dit is ‘HET’!
‘HET’ staat voor het ultieme moment van even niets, gevuld met liefde, tederheid, intimiteit, tevredenheid, houden van en waarbij je letterlijk even loskomt van de wereld. En als dan het mooiste meissie in de wereld in je armen in slaap valt, compleet tevreden, genietend… dan besef ik dit is hoe de natuur het heeft bedoelt, want waarvoor heb je anders die twee warme armen, die twee mooie borsten, en allemaal melkklieren die op een wonderlijke manier alle voedingstoffen omzetten in heerlijke gezonde moedermelk! Wat is moeder natuur toch mooi en wat heeft ze het goed geregeld. Daar maak ik dan ook graag gebruik van.
Dus als er nu iemand vraagt: ‘Hoe lang ga je er eigenlijk nog mee door?’ zeg ik gewoon… zolang Renske of moeder natuur het wil… en ik hoop dat dat nog even duurt want ieder ‘HET’-moment neemt niemand mij meer af.
Magda